สังคมศาสตร์ รัฐศาสตร์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ >>
ปฎิวัติ ร.ศ.130
1
เมื่อตอนปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่5 พ.ศ. 2452 ได้เกิดการทะเลาะวิวาทกันระหว่างทหารราบที่ 1 กับพวกมหาดเล็กบางคนของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ในการที่ได้มีเหตุวิวาทนั้น ได้ความว่า เพราะเรื่องหญิงขายหมากคนหนึ่ง การทะเลาะวิวาทกันอย่างฉกรรจ์นี้ เมื่อสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชทรงทราบ ก็ได้รับสั่งให้ผู้บังคับบัญชาการทหารราบที่ 2 ทำการสอบสวน และภายหลังการสอบสวนได้ความว่า หัวหน้าคือ ร.อ. โสม ซึ่งให้การรับสารภาพ ดังนั้น ร.อ.โสม กับพวกอีก 5 คน จึงถูกคุมขัง เพื่อรอคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาต่อไป
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชได้นำความขึ้นกราบบังคมทูล
สมเด็จพระบรมชนกนาถ
ขอให้ลงพระอาญาเฆี่ยนหลังทหารเหล่านั้นตามจารีตประเพณีนครบาล
ในการกระทำอุกอาจถึงหน้าประตูวังของรัชทายาท
แต่พระบามสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวไม่ทรงเห็นด้วย
เสด็จในกรมราชบุรี
นักกฏหมายได้ชี้แจงว่า
ควรจะจัดการไปตามกฏหมาย
เพราะได้ใช้ประมวลกฏหมายอาญาเยี่ยงอารยประเทศแล้ว
จึงไม่ควรนำเอาจารีตนครบาล
ซึ่งได้มีพระบรมราชโองการประกาศยกเลิกไปแล้วกลับมาใช้อีก
แต่คำคัดค้านทั้งหลายไม่เป็นผล
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชยังทรงยืนกรานจะให้โบยหลังให้ได้
มิฉะนั้นจะทรงลาออกจากตำแหน่งองค์รัชทายาททันที
สมเด็จพระบรมชนกนาถ
ทรงเห็นการณ์ไกลว่า
ถ้าไม่ตามพระทัย
เรื่องอาจจะลุกลามกันไปใหญ่โต
จึงทรงอนุมัติไปตามคำขอ
จากพฤติกรรมดังกล่าวนี้
ได้สร้างความไม่พอใจให้แก่ทหารทั้งหลายเป็นอย่างยิ่ง
นักเรียนนายร้อยทหารบก
พากันไม่ยอมเข้าเรียน
แต่ผู้บัญชาการโรงเรียนทหารบกขณะนั้น
คือสมเด็จเจ้าฟ้าจักรพงษ์ฯ
ได้ทรงอธิบายปลอบโยน
ด้วยข้อความอันซาบซึ้งตรึงใจ
นักเรียนนายร้อยเหล่านั้นจึงได้ยอมเข้าเรียนตามปกติ
แล้วเหตุการณ์นั้นก็ผ่านไป
ต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2453
มสเด็จพระบรมโอรสาธิราช
ได้เสด็จขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติ
เป็นพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
รัชกาลที่6
พระองค์ได้ทรงแต่งตั้งกองเสือป่าขึ้น
และเอาพระทัยใส่ในกิจการนี้เป็นอย่างดี
นายทหารรุ่นที่สำเร็จจากโรงเรียนนายร้อยรุ่นปลาย
ร.ศ.128 เรียกรุ่นนั้นว่า "ร.ศ.129"
ก็ได้เข้าประจำการตามกรมกองต่างๆ
ทั่วพระราชอาณาจักร
บางคนยังไม่ลืมเหตุการณ์เฆี่ยนหลังนายทหารตั้งแต่คราวนั้น
และยังสะเทือนใจอยู่
และประกอบกับมีความรู้สึกว่า
"กองเสือป่า"
ที่พระเจ้าอยู่หัวทรงแต่งตั้งนั้น
ก็มิใช่ลูกเลือ
เป็นกิจกรรมที่ตั้งซ้ำกับการทหาร
และยังทำงานชิงดีชิงเด่นกับทหารแห่งชาติเสียด้วย
ย่อมทำให้ความั่นคงของชาติเสื่อมสลายลงเป็นอย่างมาก
เสือป่าในกองนั้น
ส่วนมากก็คือราชการในพระราชสำนัก
เป็นกองที่ทรงสนพระทัยอย่างใกล้ชิด
จนคนภายนอกที่ไม่ได้เข้า
หรือเข้าไม่ได้
ต่างพากันคิดผิดไป
จนเกิดความริษยา
ในขั้นแรกที่ว่าการเสือป่าในกรุงเทพฯ
ก็โปรดปรานให้มีสโมสรเป็นอย่างดี
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
เสด็จที่สโมสรเสือป่าเกือบทุกวัน
เพื่อทอดพระเนตรการฝึก
สำหรับสโมสรเสือป่านั้น
เสื่อป่าทุกชั้น
จนถึงพลเสือป่าถึงเข้าเป็นสมาชิกได้
ข้าราชการและคนอื่นๆ
จึงนิยมสมัครเข้าเป็นเสือป่า
แต่ผู้ที่เป็นทหารประจำการอยู่แล้ว
เข้าไปในสโมสรเสือป่าไม่ได้
ก็เกิดมีความเสียใจว่า
ทหารถูกกีดกันไม่ให้เข้าใกล้พระเจ้าอยู่หัว
จึงอยากจะเป็นสมาชิกสโมรสเสือป่าบ้าง
เมื่อความทราบถึงพระเนตรพระกรรณ
และเพราะน้ำพระทัยอันเต็มเปี่ยมไปด้วยพระมหากรุณา
จึงโปรดให้ทหารเข้าเป็นสมาชิกสโมสรนั้นได้
โดยต้องสมัครเป็นเสือป่าด้วย
เพราะการเป็นนายทหารสัญญาบัตร
มิได้หมายความว่าเป็นนายเสือป่าสัญญาบัตรด้วย
จึงเกิดเป็นภาพที่ออกจะแปลก
เมื่อนายทหารสัญญาบัตร
ถึงชั้นอาวุโสในกองทัพบก
ทัพเรือ
ในตอนเย็นกลับกลายเป็นพลเสือป่าไปฝึกอยู่ที่หน้าสโมสร
พระราชวงศ์ถวายการสนับสนุนเรื่องกองเสือป่าเป็นอย่างดี
และมักจะได้รับตำแหน่งเป็นผู้บังคับการพิเศษ
กรมเสื่อป่ารักษาดินแดนมณฑล
เช่นทูลกระหม่อมจักรพงษ์
ทรงเป็นนายกกองเอกพิเศษ
ของกองรักษาดินแดนมณฑลพิษณุโลก
ทูลกระหม่อมบริพัตร
เป็นของมณฑลนครสวรรค์ เป็นต้น
แต่ถึงกระนั้นในตอนต้นๆ
ก็ไม่ทำให้ทหารเลิกรังเกียจเสือป่าได้
แต่ความไม่พอใจของทหารหนุ่มหมู่หนึ่งนั้นยิ่งทวีขึ้น
เพราะมองเห็นว่า
กิจการของกองเสือป่านั้น
ไม่เกิดประโยชน์อันใดแก่ประเทศชาติบ้านเมือง
และเป็นการสิ้นเปลืองงบประมาณแผ่นดินโดยไม่จำเป็น
เป็นเหตุให้การเศรษฐกิจการคลังของประเทศอยู่ในฐานะฝืดเคือง
แลัเป็นการทรมานข้าราชการผู้เฒ่าชราอย่างน่าสงสาร
ทั้งยังทำให้กิจการงานเมืองฝ่ายทหาร
และพลเรือนต้องอลเวงสับสน
ไม่เป็นอันประกอบกิจการงาน
เป็นการเสียทรัพย์ เสียเวลา
เสียงานของชาติ
และบุคคลบางจำพวกที่อยู่ในราชสำนักขณะนั้น
ไม่ทราบซึ่งในพระมหากรุณาธิคุณ
ของเจ้านายของตนเพียงพอ
ปฎิบัติประพฤติตนไปในทำนองผยองตน
ต่อข้าราชการและพลเมืองของชาติ
ที่ยังจงรักภักดี
ต่อพระมหากษัตริย์ของเขาอย่างแนบแน่น
จนเป็นเหตุให้เสื่อมเสียพระเกียรติยศ
แม้กระทั่งหนังสือพิมพ์ก็ลงบทความตำหนิ
จนผู้ที่มีใจเป็นธรรมต้องเข้าร่วมเป็นพรรคพวกกับทหารหนุ่มๆ
เหล่านั้นด้วย แม้แต่กระทั้ง
เจ้าฟ้ากรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ
พระอนุชาของพระองค์
ก็ได้ทรงแสดงพระอาการไม่เป็นที่พอพระทัยมาก
จนออกหน้าออกตา